Kopalnia rud cynku i ołowiu „Nowy Dwór” - Historia wersji

Marek Szymański o 18:37, 3 wrz 2019

2019-09-03T18:37:53Z

Wargo: Poprawa nazwy kategorii

2017-02-18T21:04:35Z

Poprawa nazwy kategorii

94.174.32.112: kategoryzacja

2017-02-18T20:16:58Z

kategoryzacja

Paweł Niemczuk: interwiki

2016-08-10T12:21:55Z

interwiki

Paweł Niemczuk: dwie paskudne literówki

2016-08-01T02:19:25Z

dwie paskudne literówki

Paweł Niemczuk: literówki

2016-08-01T02:17:48Z

literówki

Paweł Niemczuk: aktulazacja opisu zdjęcia, nazwa niemiecka

2016-07-28T21:19:16Z

aktulazacja opisu zdjęcia, nazwa niemiecka

Paweł Niemczuk: kolejna pozycja do bibliografii

2016-07-28T20:41:04Z

kolejna pozycja do bibliografii

Paweł Niemczuk: /* Historia kopalni „Nowy Dwór” */ rozwinięcie - nowe źródło

2016-07-28T20:39:32Z

Historia kopalni „Nowy Dwór”: rozwinięcie - nowe źródło

Paweł Niemczuk: sekcja "uwagi", bibliografia

2016-07-28T18:27:30Z

sekcja "uwagi", bibliografia

← poprzednia wersja		Wersja z 18:37, 3 wrz 2019
Linia 57:		Linia 57:

	[[Kategoria:Koleje przemysłowe i technologiczne]]		[[Kategoria:Koleje przemysłowe i technologiczne]]
		+	[[Kategoria:Wąskotorowe_koleje_przemysłowe]]

	[[pl:Kopalnia rud cynku i ołowiu „Nowy Dwór”]]		[[pl:Kopalnia rud cynku i ołowiu „Nowy Dwór”]]

@@ Linia 56: / Linia 56: @@
 * {{Cytuj książkę | nazwisko = Soida| imię = Krzysztof| autor link = | tytuł = Koleje wąskotorowe na Górnym Śląsku od czasów najdawniejszych do 1990| url = | inni = | wydanie = | wydawca = Wydawnictwo „Śląsk”| miejsce = Katowice| data = | rok = 1996| miesiąc = | strony = | rozdział = | adres rozdziału = | nazwisko r = | imię r = | autor r link = | tom = I| tytuł tomu = Dzieje kolei wąskotorowych| część = Teczka z rysunkami | tytuł części = | seria = | id = | isbn = 83-85831-82-7| oclc = | lccn = | doi = | cytat = | język = | data dostępu = }}
-[[Kategoria:Kategoria:Koleje przemysłowe i technologiczne]]
+[[Kategoria:Koleje przemysłowe i technologiczne]]
 [[pl:Kopalnia rud cynku i ołowiu „Nowy Dwór”]]

@@ Linia 55: / Linia 55: @@
 * {{cytuj stronę | url = http://enkol.pl/Archiwum:Regulamin_bocznicy_kopalni_%E2%80%9ENowy_Dw%C3%B3r%E2%80%9D| tytuł = Regulamin techniczny pracy transportu kolejowego na bocznicy wąskotorowej o prześwicie 785 mm Zakładów Górniczych im. L. Waryńskiego w Piekarach Śląskich — Wydział Nowy Dwór, Bytom III| data dostępu = 2016-07-28| autor = | opublikowany = Internetowa Encyklopedia Kolejnictwa Enkol.pl| praca = | data = 2016| język = }}
 * {{Cytuj książkę | nazwisko = Soida| imię = Krzysztof| autor link = | tytuł = Koleje wąskotorowe na Górnym Śląsku od czasów najdawniejszych do 1990| url = | inni = | wydanie = | wydawca = Wydawnictwo „Śląsk”| miejsce = Katowice| data = | rok = 1996| miesiąc = | strony = | rozdział = | adres rozdziału = | nazwisko r = | imię r = | autor r link = | tom = I| tytuł tomu = Dzieje kolei wąskotorowych| część = Teczka z rysunkami | tytuł części = | seria = | id = | isbn = 83-85831-82-7| oclc = | lccn = | doi = | cytat = | język = | data dostępu = }}
 [[pl:Kopalnia rud cynku i ołowiu „Nowy Dwór”]]

← poprzednia wersja		Wersja z 12:21, 10 sie 2016
Linia 55:		Linia 55:
	* {{cytuj stronę \| url = http://enkol.pl/Archiwum:Regulamin_bocznicy_kopalni_%E2%80%9ENowy_Dw%C3%B3r%E2%80%9D\| tytuł = Regulamin techniczny pracy transportu kolejowego na bocznicy wąskotorowej o prześwicie 785 mm Zakładów Górniczych im. L. Waryńskiego w Piekarach Śląskich — Wydział Nowy Dwór, Bytom III\| data dostępu = 2016-07-28\| autor = \| opublikowany = Internetowa Encyklopedia Kolejnictwa Enkol.pl\| praca = \| data = 2016\| język = }}		* {{cytuj stronę \| url = http://enkol.pl/Archiwum:Regulamin_bocznicy_kopalni_%E2%80%9ENowy_Dw%C3%B3r%E2%80%9D\| tytuł = Regulamin techniczny pracy transportu kolejowego na bocznicy wąskotorowej o prześwicie 785 mm Zakładów Górniczych im. L. Waryńskiego w Piekarach Śląskich — Wydział Nowy Dwór, Bytom III\| data dostępu = 2016-07-28\| autor = \| opublikowany = Internetowa Encyklopedia Kolejnictwa Enkol.pl\| praca = \| data = 2016\| język = }}
	* {{Cytuj książkę \| nazwisko = Soida\| imię = Krzysztof\| autor link = \| tytuł = Koleje wąskotorowe na Górnym Śląsku od czasów najdawniejszych do 1990\| url = \| inni = \| wydanie = \| wydawca = Wydawnictwo „Śląsk”\| miejsce = Katowice\| data = \| rok = 1996\| miesiąc = \| strony = \| rozdział = \| adres rozdziału = \| nazwisko r = \| imię r = \| autor r link = \| tom = I\| tytuł tomu = Dzieje kolei wąskotorowych\| część = Teczka z rysunkami \| tytuł części = \| seria = \| id = \| isbn = 83-85831-82-7\| oclc = \| lccn = \| doi = \| cytat = \| język = \| data dostępu = }}		* {{Cytuj książkę \| nazwisko = Soida\| imię = Krzysztof\| autor link = \| tytuł = Koleje wąskotorowe na Górnym Śląsku od czasów najdawniejszych do 1990\| url = \| inni = \| wydanie = \| wydawca = Wydawnictwo „Śląsk”\| miejsce = Katowice\| data = \| rok = 1996\| miesiąc = \| strony = \| rozdział = \| adres rozdziału = \| nazwisko r = \| imię r = \| autor r link = \| tom = I\| tytuł tomu = Dzieje kolei wąskotorowych\| część = Teczka z rysunkami \| tytuł części = \| seria = \| id = \| isbn = 83-85831-82-7\| oclc = \| lccn = \| doi = \| cytat = \| język = \| data dostępu = }}
		+
		+	[[pl:Kopalnia rud cynku i ołowiu „Nowy Dwór”]]

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 == Tło historyczne ==
-[[Plik:Kopalnia rud cynku i olowiu Nowy Dwor 387744 Fotopolska-Eu.jpg|thumb|right|Zabudowania kopalni „Nowy Dwór” około roku 1917. Po lewej szyb „Olga” (''Mashinenschach''), po prawej płuczka]]
+[[Plik:Kopalnia rud cynku i olowiu Nowy Dwor 387744 Fotopolska-Eu.jpg|thumb|right|Zabudowania kopalni „Nowy Dwór” około roku 1917. Po lewej szyb „Olga” (''Maschinenschacht''), po prawej płuczka]]
 [[Plik:Nowy-dwor-1925.jpg|thumb|right|Kopalnia „Nowy Dwór” około roku 1925. Osadnik koło płuczki "Wilhelmsglück"]]

@@ Linia 20: / Linia 20: @@
 W związku ze wspomnianym wcześniej wyczerpywaniem się złóż w rejonie Tarnowskich Gór rozpoczęto eksploatację złóż w okolicach Bytomia. W roku 1863 graf (hrabia) Henckel von Donnersmarck, pan na [[:pl:Nakło Śląskie|Nakle Śląskim]] uzyskał trzy nadania górnicze zlokalizowane w Dąbrowie Miejskiej: ''Neuhof'', ''Rudolf'' i ''Graf Lazy''. Dwa lata póżniej rozpoczęto głębienie szybów, a  wydobycie rozpoczęto w roku 1881 i tę datę przyjmuje się za rok rozpoczęcia działalności kopalni „Nowy Dwór”. Pierwotnie jednak kopalnia „Nowy Dwór” była jednym z kilku odrębnych zakładów powstałych na polach górniczych, którymi władali Donnersmarckowie. Swój ostateczny kształt osiągała ona stopniowo w wyniku licznych fuzji i konsolidacji z sąsiadującymi zakładami wydobywczymi. Pierwsza z nich miała miejsce w roku 1904 kiedy to połączono odrębne zakłady działające dotąd na wspomnianych wyżej polach górniczych ''Neuhof'', ''Rudolf'' i ''Graf Lazy''. W roku 1936 nastąpiła dalsza konsolidacja - do kopalni „Nowy Dwór” przyłączono pobliskie kopalnie ''Neue Victoria'', ''Fiedlersglück'' oraz ''Wilhelmsglück''<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Nadolski | imię = Przemysław| nazwisko2 = Skalski| imię2 = Maciej| tytuł = Bytomskie kopalnie cynku i ołowiu| wydawca = PPHU „Roccoco” J. Krawczyk| miejsce = Bytom| rok = 2006| strony = | isbn = 83-86293-48-9}}</ref>.
-W roku 1885 oddano przy kopalni „Nowy Dwór” oddano do eksploatacji nowoczesną i wysokowydajną (jak na owe czasy) płuczkę - mogła ona przerobić 250 ton rudy na dobę<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = 57}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł = La Laverie de Calamine et Gelène de la mine Neuhof-Grube près Beuthen (Haute Silésie) construite par la Meschinenbau-Anstalt Humboldt à Kalk près de Cologne| rok = 1900}}</ref>. Warto wspomnieć, że zakład przeróbczy kopalni „Nowy Dwór” obsługiwał nie tylko tę kopalnię, ale także kopalnię „Fiedlersglück”<ref group="uwaga">Do tej kopalni należał ostatni czynny dzis szyb rudny w Bytomiu - Szyb „Bolko”, przy którym znajduje się Centralna Pompownia „Bolko”, której zadaniem jest odwadanie dawnych wyrobisk kopalni cynku i ołowiu na terenie Bytomia i Piekar Śląskich w celu zabezpieczenia przed zalaniem znajdujących się niżej wyrobisk kopalń węgla kamiennego oraz zabezpieczenia przed podtopieniami znacznych połaci wspomnianych wcześniej miast</ref>, z której urobek dostarczano za pomocą towarowej kolei linowej<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = 63}}</ref>.
+W roku 1885 przy kopalni „Nowy Dwór” oddano do eksploatacji nowoczesną i wysokowydajną (jak na owe czasy) płuczkę - mogła ona przerobić 250 ton rudy na dobę<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = 57}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł = La Laverie de Calamine et Gelène de la mine Neuhof-Grube près Beuthen (Haute Silésie) construite par la Meschinenbau-Anstalt Humboldt à Kalk près de Cologne| rok = 1900}}</ref>. Warto wspomnieć, że zakład przeróbczy kopalni „Nowy Dwór” obsługiwał nie tylko tę kopalnię, ale także kopalnię „Fiedlersglück”<ref group="uwaga">Do tej kopalni należał ostatni czynny dzis szyb rudny w Bytomiu - Szyb „Bolko”, przy którym znajduje się Centralna Pompownia „Bolko”, której zadaniem jest odwadanie dawnych wyrobisk kopalni cynku i ołowiu na terenie Bytomia i Piekar Śląskich w celu zabezpieczenia przed zalaniem znajdujących się niżej wyrobisk kopalń węgla kamiennego oraz zabezpieczenia przed podtopieniami znacznych połaci wspomnianych wcześniej miast</ref>, z której urobek dostarczano za pomocą towarowej kolei linowej<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = 63}}</ref>.
 W czasie II wojny światowej kopalnia „Nowy Dwór” doznała znacznych zniszczeń. Ze względu na niewielkie zasoby oraz niską zawartość metali w wydobywanych z niej rudach uruchomiono ją ponownie dopiero w roku 1951 - wcześniej uruchomiono te kopalnie, które posiadały większe złoża rud o lepszej jakości. Te same czynniki, które zadecydował o tym, że kopalnię odbudowano tak późno zadecydowały także o tym, że 1 stycznia 1958 zakończyła ona samodzielny byt i została połączona z Zakładami Górniczymi im. Ludwika Waryńskiego. Do kolejnej fuzji doszło w sierpniu 1967, kiedy to połączono Zakłady Górnicze im. L. Waryńskiego z Zakładami Górniczo - Hutniczymi „Orzeł Biały” <ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = 62, 65}}</ref> tworząc w ten sposób przedsiębiorstwo, które, choć nie prowadzi już działalności górniczej, istnieje do dziś i zajmuje się odzyskiwaniem ołowiu ze złomu akumulatorowego<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.gospodarkaslaska.pl/?ac=artykulKat&id=10690| tytuł = Orzeł Biały na placu budowy| autor = | opublikowany = | praca = Gospodarka Śląska - śląski portal gospodarczy| data = 19.09.2008| język = | data dostępu = 2016-07-13}}</ref>.
@@ Linia 30: / Linia 30: @@
 === Transport kolejowy na terenie kopalni ===
-[[Plik:Nowy-dwor-1977.jpg|right|thumb|Kopalnia „Nowy Dwór” rok 1977. Zabudowania suszarni, widok od płudniowego wschodu. Na zdjęciu widoczna jest sieć trakcyjna]]
+[[Plik:Nowy-dwor-1977.jpg|right|thumb|Kopalnia „Nowy Dwór” rok 1977. Zabudowania suszarni, widok od południowego wschodu. Na zdjęciu widoczna jest sieć trakcyjna]]
 Kopalnia „Nowy Dwór” eksploatowała własną kolej kopalnianą o [[rozstaw szyn|rozstawie szyn]] 500 mm. Ponadto kopalnia posiadała wąskotorową bocznicę (tor o rozstawie szyn 785 mm) o łącznej długości torów około 3010 metrów. Bocznica odgałęzieła się w kilometrze 5,505 linii kolejowej Rozbark - Sucha Góra [[Górnośląskie Koleje Wąskotorowe|Górnośłąskich Kolei Wąskotorowych]] (szlak Piekary Śląskie Wąskotorowe - Buchacz). Na terenie bocznicy znajdowały się dwie wagi wagonowe o nośności 20 ton oraz jednostanowiskowa lokomotywownia. Na bocznicy eksploatowano dwie lokomotywy elektryczne oznaczone jako GBM 70/550<ref>{{cytuj stronę | url = http://enkol.pl/Archiwum:Regulamin_bocznicy_kopalni_%E2%80%9ENowy_Dw%C3%B3r%E2%80%9D| tytuł = Regulamin techniczny pracy transportu kolejowego na bocznicy wąskotorowej o prześwicie 785 mm Zakładów Górniczych im. L. Waryńskiego w Piekarach Śląskich — Wydział Nowy Dwór, Bytom III| data dostępu = 2016-07-28| autor = | opublikowany = Internetowa Encyklopedia Kolejnictwa Enkol.pl| praca = | data = 2016| język = }}</ref>.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-'''Kopalnia Nowy Dwór''' — zlikwidowana kopalnia rud cynku i ołowiu działająca w latach 1881 - 1978. Kopalnia znajdowała się w Dąbrowie Miejskiej (dzielnicy [[:pl:Bytom|Bytomia]]) przy ulicy Nowy Dwór.
+'''Kopalnia „Nowy Dwór”''' (niem: ''Neuhof, Neuhofgrube'') — zlikwidowana kopalnia rud cynku i ołowiu działająca w latach 1881 - 1978. Kopalnia znajdowała się w Dąbrowie Miejskiej (dzielnicy [[:pl:Bytom|Bytomia]]) przy ulicy Nowy Dwór.
 == Tło historyczne ==
-[[Plik:Kopalnia rud cynku i olowiu Nowy Dwor 387744 Fotopolska-Eu.jpg|thumb|right|Zabudowania kopalni „Nowy Dwór” pomiędzy rokiem 1910 a 1920]]
+[[Plik:Kopalnia rud cynku i olowiu Nowy Dwor 387744 Fotopolska-Eu.jpg|thumb|right|Zabudowania kopalni „Nowy Dwór” około roku 1917. Po lewej szyb „Olga” (''Mashinenschach''), po prawej płuczka]]
 Można przypuszczać, że wydobycie rud metali nieżelaznych na Górnym Śląsku rozpoczęło się około 2500 lat temu. Najstarsze przedmioty wykonane z ołowiu znalezione na tym obszarze datowane są na lata 700 — 400 przed naszą erą. O górnictwie na Górnym Śląsku wspomina też w I/II wieku naszej ery rzymski historyk [[:pl:Publiusz Korneliusz Tacyt|Tacyt]]. Z kolei najstarszym pisanym dokumentem bezpośrenio mówiącym o wydobyciu metali w tym regionie jest bulla papieża Innocentego II z 7 lipca roku 1136. Od tamtego czasu trwał stopniowy jego rozwój z okresem regresu pomiędzy połową XVI i połową XVIII wieku. Regres ten był spowodowany problemami technicznymi. Wyczerpywanie się najłatwiej dostępnych, płytkich złóż rodziło konieczność sięgania po złoża znajdujące się głębiej, a to, z kolei, wymagało co raz wydajniejszych systemów odwadniania wyrobisk. Dotychczas stosowane systemy grawitacyjnego odwadniania kopalń oraz pompy napędzane kieratami konnymi okazywały się nie dość wydajne. Gdy w roku 1742 król pruski Fryderyk II zajął Górny Śląsk z kwitnącego niegdyś górnictwa kruszcowego nie pozostało nic. Ponowne przyspieszenie wydobycia rud metali nastąpiło w drugiej połowie XVIII wieku za sprawą władz pruskich, wzrostowi popytu na ołów (produkcja amunicji) oraz, przede wszystkim, wynalezieniu maszyn parowych, których zastosowania do odwadniania wyrobisk pozwoliło pokonać nieprzezwyciężone dotąd problemy - pierwszą maszynę parową (sprowadzoną z Wielkiej Brytanii, a konkretniej - z Walii) zainstalowano w roku 1788 w kopalni „Fryderyk“, dzisiejszej [[:pl:Zabytkowa Kopalnia Srebra|Zabytkowej Kopalni Srebra w Tarnowskich Górach]]<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = 46}}</ref>.
@@ Linia 29: / Linia 30: @@
 === Transport kolejowy na terenie kopalni ===
 Kopalnia „Nowy Dwór” eksploatowała własną kolej kopalnianą o [[rozstaw szyn|rozstawie szyn]] 500 mm. Ponadto kopalnia posiadała wąskotorową bocznicę (tor o rozstawie szyn 785 mm) o łącznej długości torów około 3010 metrów. Bocznica odgałęzieła się w kilometrze 5,505 linii kolejowej Rozbark - Sucha Góra [[Górnośląskie Koleje Wąskotorowe|Górnośłąskich Kolei Wąskotorowych]] (szlak Piekary Śląskie Wąskotorowe - Buchacz). Na terenie bocznicy znajdowały się dwie wagi wagonowe o nośności 20 ton oraz jednostanowiskowa lokomotywownia. Na bocznicy eksploatowano dwie lokomotywy elektryczne oznaczone jako GBM 70/550<ref>{{cytuj stronę | url = http://enkol.pl/Archiwum:Regulamin_bocznicy_kopalni_%E2%80%9ENowy_Dw%C3%B3r%E2%80%9D| tytuł = Regulamin techniczny pracy transportu kolejowego na bocznicy wąskotorowej o prześwicie 785 mm Zakładów Górniczych im. L. Waryńskiego w Piekarach Śląskich — Wydział Nowy Dwór, Bytom III| data dostępu = 2016-07-28| autor = | opublikowany = Internetowa Encyklopedia Kolejnictwa Enkol.pl| praca = | data = 2016| język = }}</ref>.

@@ Linia 44: / Linia 44: @@
 ==Biliografia==
 * {{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = }}
 * {{cytuj pismo | nazwisko = Pradela| imię = Alicja| autor = | autor link = | nazwisko2 = Solarski| imię2 = Maksymilian|autor2 = | autor link2 = | nazwisko3 = | imię3 = | autor3 = | autor link3 = | nazwisko4 = | imię4 = | autor4 = | autor link4 = | nazwisko5 = | autor5 = | autor link5 = | tytuł = Rozwój górnictwa rud cynku i ołowiu w bytomsko-tarnogórskim rejonie złożowym od końca XVIII wieku do czasów współczesnych | url = https://www.academia.edu/22459777/ROZW%C3%93J_G%C3%93RNICTWA_RUD_CYNKU_I_O%C5%81OWIU_W_BYTOMSKO-TARNOG%C3%93RSKIM_REJONIE_Z%C5%81O%C5%BBOWYM_OD_KO%C5%83CA_XVIII_WIEKU_DO_CZAS%C3%93W_WSP%C3%93%C5%81CZESNYCH | czasopismo = Z badań nad wpływem antropopresji na środowisko| adres czasopisma = | oznaczenie = | wolumin = 14| wydanie = | strony = | data = | rok = 2013| miesiąc = | odpowiedzialność = | wydawca = Studenckie Koło Naukowe Geografów Uniwersytetu Śląskiego, Wydział Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego | miejsce = Sosnowiec| issn = | doi = | doietykieta = | pmid = | oclc = | bibcode = | id = | cytat = | język = | data dostępu = 21.07.2016}}

@@ Linia 17: / Linia 17: @@
 [[Plik:Nowy-dwor-1970.jpg|thumb|right|Kopalnia „Nowy Dwór” w roku 1970]]
-Kopalnia „Nowy Dwór” została uruchomiona 1881 w związku z wspomnianym wcześniej wyczerpywaniem się złóż w rejonie Tarnowskich Gór. W roku 1885 oddano w niej do eksploatacji nowoczesną i wysokowydajną (jak na owe czasy) płuczkę - mogła ona przerobić 250 ton rudy na dobę<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = 57}}</ref><ref>{{cytuj książkę|tytuł = La Laverie de Calamine et Gelène de la mine Neuhof-Grube près Beuthen (Haute Silésie) construite par la Meschinenbau-Anstalt Humboldt à Kalk près de Cologne| rok = 1900}}</ref>. Warto wspomnieć, że zakład przeróbczy kopalni „Nowy Dwór” obsługiwał nie tylko tę kopalnię, ale także kopalnię „Fiedlersglück”<ref group="uwaga">Do tej kopalni należał ostatni czynny dzis szyb rudny w Bytomiu - Szyb „Bolko”, przy którym znajduje się Centralna Pompownia „Bolko”, której zadaniem jest odwadanie dawnych wyrobisk kopalni cynku i ołowiu na terenie Bytomia i Piekar Śląskich w celu zabezpieczenia przed zalaniem znajdujących się niżej wyrobisk kopalń węgla kamiennego oraz zabezpieczenia przed podtopieniami znacznych połaci wspomnianych wcześniej miast</ref>, z której urobek dostarczano za pomocą towarowej kolei linowej<ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = 63}}</ref>.
+W związku ze wspomnianym wcześniej wyczerpywaniem się złóż w rejonie Tarnowskich Gór rozpoczęto eksploatację złóż w okolicach Bytomia. W roku 1863 graf (hrabia) Henckel von Donnersmarck, pan na [[:pl:Nakło Śląskie|Nakle Śląskim]] uzyskał trzy nadania górnicze zlokalizowane w Dąbrowie Miejskiej: ''Neuhof'', ''Rudolf'' i ''Graf Lazy''. Dwa lata póżniej rozpoczęto głębienie szybów, a  wydobycie rozpoczęto w roku 1881 i tę datę przyjmuje się za rok rozpoczęcia działalności kopalni „Nowy Dwór”. Pierwotnie jednak kopalnia „Nowy Dwór” była jednym z kilku odrębnych zakładów powstałych na polach górniczych, którymi władali Donnersmarckowie. Swój ostateczny kształt osiągała ona stopniowo w wyniku licznych fuzji i konsolidacji z sąsiadującymi zakładami wydobywczymi. Pierwsza z nich miała miejsce w roku 1904 kiedy to połączono odrębne zakłady działające dotąd na wspomnianych wyżej polach górniczych ''Neuhof'', ''Rudolf'' i ''Graf Lazy''. W roku 1936 nastąpiła dalsza konsolidacja - do kopalni „Nowy Dwór” przyłączono pobliskie kopalnie ''Neue Victoria'', ''Fiedlersglück'' oraz ''Wilhelmsglück''<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Nadolski | imię = Przemysław| nazwisko2 = Skalski| imię2 = Maciej| tytuł = Bytomskie kopalnie cynku i ołowiu| wydawca = PPHU „Roccoco” J. Krawczyk| miejsce = Bytom| rok = 2006| strony = | isbn = 83-86293-48-9}}</ref>.
 W czasie II wojny światowej kopalnia „Nowy Dwór” doznała znacznych zniszczeń. Ze względu na niewielkie zasoby oraz niską zawartość metali w wydobywanych z niej rudach uruchomiono ją ponownie dopiero w roku 1951 - wcześniej uruchomiono te kopalnie, które posiadały większe złoża rud o lepszej jakości. Te same czynniki, które zadecydował o tym, że kopalnię odbudowano tak późno zadecydowały także o tym, że 1 stycznia 1958 zakończyła ona samodzielny byt i została połączona z Zakładami Górniczymi im. Ludwika Waryńskiego. Do kolejnej fuzji doszło w sierpniu 1967, kiedy to połączono Zakłady Górnicze im. L. Waryńskiego z Zakładami Górniczo - Hutniczymi „Orzeł Biały” <ref>{{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = 62, 65}}</ref> tworząc w ten sposób przedsiębiorstwo, które, choć nie prowadzi już działalności górniczej, istnieje do dziś i zajmuje się odzyskiwaniem ołowiu ze złomu akumulatorowego<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.gospodarkaslaska.pl/?ac=artykulKat&id=10690| tytuł = Orzeł Biały na placu budowy| autor = | opublikowany = | praca = Gospodarka Śląska - śląski portal gospodarczy| data = 19.09.2008| język = | data dostępu = 2016-07-13}}</ref>.
@@ Linia 40: / Linia 42: @@
 {{uwagi}}
 {{przypisy}}
 ==Biliografia==
 * {{cytuj książkę | nazwisko = Majorczyk| imię = Roman| autor link = | tytuł = Historia górnictwa kruszczowego w rejonie Bytomia| wydawca = Zakłady Górniczo - Hutnicze „Orzeł Biały” (?)| miejsce = Bytom| rok = 1985| strony = }}