Oś Klien-Lindnera - Historia wersji

Paweł Niemczuk: kategoria

2014-06-23T22:35:26Z

kategoria

2xM: /* Konstrukcja */

2014-06-23T15:28:08Z

Konstrukcja

2xM: /* Stosowanie */

2014-06-23T13:13:08Z

Stosowanie

2xM: /* Konstrukcja */

2014-06-23T13:12:34Z

Konstrukcja

2xM: Mniej więcej wyjaśnione, ale nie skończone - Dla mechaników do przejrzenia i poprawienia

2014-06-23T13:05:52Z

Mniej więcej wyjaśnione, ale nie skończone - Dla mechaników do przejrzenia i poprawienia

Nowa strona

Rozwiązanie techniczne parowozowych zestawów napędowych (wiązanych) opracowane i opatentowane w 1890 roku przez dwóch inżynierów Królewskich Saskich Kolei Państwowych (''Königlich Sächsische Staatseisenbahnen'') Ewalda Kliena oraz Heinricha Lindnera. Rozwiązanie to pozwalało na zastosowanie wychylnych osi napędowych w parowozach, co miało ułatwiać przechodzenie przez łuki o małych promieniach.

== Konstrukcja ==
Koła zestawu osadzone są na osi drążonej ułożyskowanej w półwózku pozwalającym na wychył i niewielki przesuw zestawu. Wewnątrz osi drążonej umieszczona jest pełna oś napędowa ułożyskowana w ostoi parowozu analogicznie jak pozostałe osie sztywne. Obie osie połączone są w środkowej części za pomocą szczególnego rodzaju sprzęgła Cardana z możliwością wzajemnego obrotu i przesuwu. Napęd z wiązarów przekazywany jest z wiązarów na oś napędową i dalej na oś drążoną połączoną z kołami parowozu. Wzajemne położenie osi stabilizowane jest sprężynami, które zapewniają powrót półwózka do położenia środkowego.

<gallery>
Plik:Klien-Lindner 1.jpg|Oś systemu Klien-Lindner
Plik:Klien-Lindner 2.jpg|Podwozie czteroosiowego parowozu z osiami Klien-Lindnera
Plik:Klien-Lindner O&K.jpg|Rozwiązanie osi Klien-Lindnera stosowane przez O&K
</gallery>

== Żródła ==
* [http://www.douglas-self.com/MUSEUM/LOCOLOCO/klienlindner/klienlindner.htm The Klien-Lindner Axle Articulation System], (ang.) Douglas Self [dostęp 2014-06-23].
* [http://www.zeno.org/nid/20011416254 Freiherr von Röll: ''Enzyklopädie des Eisenbahnwesens, Band 6. Berlin'', Wien 1914, S. 220-221]
* [http://www.internationalsteam.co.uk/articulateds/articulated03.htm The International Steam Pages: Semi-articulated Locomotives Part 1], (ang.) Rob Dickinson [dostęp 2014-06-23]
* [http://www.google.com/patents/US1100577 Patent US 1100577 A: Multiaxle railway-vehicle], (ang.) [dostęp 2014-06-23]

← poprzednia wersja		Wersja z 22:35, 23 cze 2014
Linia 18:		Linia 18:
	* [http://www.internationalsteam.co.uk/articulateds/articulated03.htm The International Steam Pages: Semi-articulated Locomotives Part 1], (ang.) Rob Dickinson [dostęp 2014-06-23]		* [http://www.internationalsteam.co.uk/articulateds/articulated03.htm The International Steam Pages: Semi-articulated Locomotives Part 1], (ang.) Rob Dickinson [dostęp 2014-06-23]
	* [http://www.google.com/patents/US1100577 Patent US 1100577 A: Multiaxle railway-vehicle], (ang.) [dostęp 2014-06-23]		* [http://www.google.com/patents/US1100577 Patent US 1100577 A: Multiaxle railway-vehicle], (ang.) [dostęp 2014-06-23]
		+
		+	[[Kategoria:Hasła encyklopedyczne]]

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 == Konstrukcja ==
-Koła zestawu osadzone są na osi drążonej ułożyskowanej w półwózku pozwalającym na wychył i niewielki przesuw zestawu. Wewnątrz osi drążonej umieszczona jest pełna oś napędowa ułożyskowana w ostoi parowozu analogicznie jak pozostałe osie sztywne. Obie osie połączone są w środkowej części za pomocą szczególnego rodzaju sprzęgła Cardana z możliwością wzajemnego obrotu i przesuwu. Napęd z wiązarów przekazywany jest na oś napędową i dalej na oś drążoną połączoną z kołami parowozu. Wzajemne położenie osi stabilizowane jest sprężynami, które zapewniają powrót półwózka do położenia środkowego. W przypadku stosowania dwóch skrajnych osi wychylnych, łączono je za pomocą przegubu w środkowej części parowozu lub układu dźwigni.
+Koła zestawu osadzone są na osi drążonej ułożyskowanej w półwózku pozwalającym na wychył i niewielki przesuw zestawu. Wewnątrz osi drążonej umieszczona jest pełna oś napędowa ułożyskowana w ostoi parowozu analogicznie jak pozostałe osie sztywne. Obie osie połączone są w środkowej części za pomocą szczególnego rodzaju sprzęgła wychylnego z możliwością wzajemnego obrotu i przesuwu. Wykonane jest ono w ten sposób, że w osi wewnętrznej osadzony jest trzpień, który wchodzi w odpowiednio ukształtowane gniazdo w osi zewnętrznej. Gniazdo ma podłużny kształt, który umożliwia przesuw trzpienia w kierunku poprzecznym do obrotu osi oraz zmianę kąta jego ustawienia. Napęd z wiązarów przekazywany jest na oś napędową i dalej na oś drążoną połączoną z kołami parowozu. Wzajemne położenie osi stabilizowane jest sprężynami, które zapewniają powrót półwózka do położenia środkowego. W przypadku stosowania dwóch skrajnych osi wychylnych, łączono je za pomocą przegubu w środkowej części parowozu lub układu dźwigni.
 == Stosowanie ==

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 == Stosowanie ==
-Mimo stosunkowo prostej konstrukcji osie Klien-Lindnera okazały się niezbyt praktyczne. Ponieważ przy większych prędkościach wywoływały bardzo niespokojny bieg parowozów, stosowano je głównie w konstrukcjach wąskotorowych, z których najpowszechniejszą okazała się [[''Brigadelokomotive'']] wyprodukowana w liczbie ponad 2500 egzemplarzy.
+Mimo stosunkowo prostej konstrukcji osie Klien-Lindnera okazały się niezbyt praktyczne. Ponieważ przy większych prędkościach wywoływały bardzo niespokojny bieg parowozów, stosowano je głównie w konstrukcjach wąskotorowych, z których najpowszechniejszą okazała się ''[[Brigadelokomotive]]'' wyprodukowana w liczbie ponad 2500 egzemplarzy.
 <gallery>