Fablok 3DL

Z Enkol
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
3DL
{{{opis_zdjęcia}}}
Oznaczenie przewoźnika 3DL
Producent Fablok
Lata budowy 1936-1938
Układ osi B
Rozstaw szyn 1435 mm
Masa służbowa 25 t
Nacisk osi na szyny 12.5 t
Rozstaw osi skrajnych 2500 mm
Średnica kół 850 mm
Długość ze zderzakami 6920 mm
Szerokość 3000 mm
Wysokość 3100 mm
Prędkość konstrukcyjna 21.1 km/h


Typ silnika spalinowego Deutz A4M 220
Moc znamionowa 100 KM
Rodzaj przekładni mechaniczna
System hamulca Mechaniczny; powietrzny niesamoczynny
Sterowanie wielokrotne brak
System ogrzewania brak
Inne parametry pojazdu pozostają nieznane.


3DL - polska lokomotywa manewrowa małej mocy, wyprodukowana przez zakłady Fablok w Chrzanowie. Jej konstrukcja powstała w oparciu o zakupioną w 1936r. od niemieckiej firmy Deutz licencji na wytwarzanie przekładni mechanicznych z mechanizmem rewersu, skrzynią biegów i napędem przenoszonym na ślepy wał oraz zakupionych 4 lata wcześniej innych dokumentacji. Założeniem konstruktorów było stworzenie lokomotywy do prac manewrowych, o mocy silnika 100 KM, zdolnej pokonywać łuki o promieniu 50 m bez oporów przy wpisywaniu się w nie.

Zakłady Fablok wykonały ostoję (z blachy o grubości 45 mm) i czołownice oraz zawieszenie i odsprężynowanie zestawów kołowych wraz z tymi zestawami, natomiast silnik i przekładnię oraz inne urządzenia sterujące zakupiono od firmy Deutz. Silnik spalinowy typu A4M 220, napędzający lokomotywę, osiągał moc 100 KM przy 1000 obr/min. i był zasilany olejem napędowym. Jego rozruch następował przy użyciu sprężonego powietrza dostarczanego przez dwucylindrową sprężarkę, która obsługiwała również gwizdawkę oraz piasecznice i hamulec niesamoczynny. Moc silnika dało się opcjonalnie zwiększyć o 10 KM przy zwiększeniu dawki paliwa sterowanej przez pompę wtryskową produkcji Bosch. Oświetlenie zewnętrzne lokomotywy składało się z czterech lamp zasilanych z instalacji o napięciu 12V przez prądnicę pomocniczą z wykorzystaniem akumulatora o pojemności 105 Ah. Przeniesienie napędu na zestawy kołowe odbywało się przez ślepy wał i układ połączonych z nim wiązarów.

Łącznie powstało 9 lokomotyw typu 3DL. W 1936r. powstały dwa pierwsze egzemplarze, pozostałe natomiast w roku 1938. Wszystkie trafiły do zakładów przemysłowych o zwiększonym ryzyku pożaru przy użyciu parowozów do tych samych prac. Dalszy los tych lokomotyw i informacje, czy jakieś przetrwały w służbie także w powojennych latach, pozostają na chwilę obecną zagadką.

Źródła

  • [1]
  • "Lokomotywy spalinowe produkcji polskiej", wyd. WKiŁ, autor: Bogdan Pokropiński