Fablok 3DL: Różnice pomiędzy wersjami

Z Enkol
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{Lokomotywa spalinowa infobox |typ_lokomotywy = 3DL |użytkownicy = PKP, przemysł |oznaczenie_przewoźnika = 3DL |producent = [...")
 
m
 
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
 
{{Lokomotywa spalinowa infobox
 
{{Lokomotywa spalinowa infobox
 
  |typ_lokomotywy        = 3DL
 
  |typ_lokomotywy        = 3DL
−
  |użytkownicy            = [[PKP]], przemysł
+
  |użytkownicy            = przemysł
 
  |oznaczenie_przewoźnika = 3DL
 
  |oznaczenie_przewoźnika = 3DL
 
  |producent              = [[Fablok]]
 
  |producent              = [[Fablok]]
Linia 25: Linia 25:
 
}}  
 
}}  
  
−
'''3DL''' - polska [[lokomotywa manewrowa]] małej mocy, pierwsza wyprodukowana przez zakłady [[Fablok]] w Chrzanowie. Jej konstrukcja powstała w oparciu o zakupioną w 1936r. od niemieckiej firmy '''Deutz''' licencji na wytwarzanie przekładni mechanicznych z mechanizmem rewersu, skrzynią biegów i napędem przenoszonym na ślepy wał oraz zakupionych 4 lata wcześniej innych dokumentacji. Założeniem konstruktorów było stworzenie lokomotywy do prac manewrowych, o mocy silnika 100 KM, zdolnej pokonywać łuki o promieniu 50 m bez oporów przy wpisywaniu się w nie.  
+
'''3DL''' - polska [[lokomotywa manewrowa]] małej mocy, wyprodukowana przez zakłady [[Fablok]] w Chrzanowie. Jej konstrukcja powstała w oparciu o zakupioną w 1936r. od niemieckiej firmy '''Deutz''' licencji na wytwarzanie przekładni mechanicznych z mechanizmem rewersu, skrzynią biegów i napędem przenoszonym na ślepy wał oraz zakupionych 4 lata wcześniej innych dokumentacji. Założeniem konstruktorów było stworzenie lokomotywy do prac manewrowych, o mocy silnika 100 KM, zdolnej pokonywać łuki o promieniu 50 m bez oporów przy wpisywaniu się w nie.  
  
 
Zakłady Fablok wykonały ostoję (z blachy o grubości 45 mm) i czołownice oraz zawieszenie i odsprężynowanie zestawów kołowych wraz z tymi zestawami, natomiast silnik i przekładnię oraz inne urządzenia sterujące zakupiono od firmy Deutz. Silnik spalinowy typu A4M 220, napędzający lokomotywę, osiągał moc 100 KM przy 1000 obr/min. i był zasilany olejem napędowym. Jego rozruch następował przy użyciu sprężonego powietrza dostarczanego przez dwucylindrową sprężarkę, która obsługiwała również gwizdawkę oraz piasecznice i hamulec niesamoczynny. Moc silnika dało się opcjonalnie zwiększyć o 10 KM przy zwiększeniu dawki paliwa sterowanej przez pompę wtryskową produkcji Bosch. Oświetlenie zewnętrzne lokomotywy składało się z czterech lamp zasilanych z instalacji o napięciu 12V przez prądnicę pomocniczą z wykorzystaniem akumulatora o pojemności 105 Ah. Przeniesienie napędu na zestawy kołowe odbywało się przez ślepy wał i układ połączonych z nim wiązarów.
 
Zakłady Fablok wykonały ostoję (z blachy o grubości 45 mm) i czołownice oraz zawieszenie i odsprężynowanie zestawów kołowych wraz z tymi zestawami, natomiast silnik i przekładnię oraz inne urządzenia sterujące zakupiono od firmy Deutz. Silnik spalinowy typu A4M 220, napędzający lokomotywę, osiągał moc 100 KM przy 1000 obr/min. i był zasilany olejem napędowym. Jego rozruch następował przy użyciu sprężonego powietrza dostarczanego przez dwucylindrową sprężarkę, która obsługiwała również gwizdawkę oraz piasecznice i hamulec niesamoczynny. Moc silnika dało się opcjonalnie zwiększyć o 10 KM przy zwiększeniu dawki paliwa sterowanej przez pompę wtryskową produkcji Bosch. Oświetlenie zewnętrzne lokomotywy składało się z czterech lamp zasilanych z instalacji o napięciu 12V przez prądnicę pomocniczą z wykorzystaniem akumulatora o pojemności 105 Ah. Przeniesienie napędu na zestawy kołowe odbywało się przez ślepy wał i układ połączonych z nim wiązarów.
Linia 31: Linia 31:
 
Łącznie powstało 9 lokomotyw typu 3DL. W 1936r. powstały dwa pierwsze egzemplarze, pozostałe natomiast w roku 1938. Wszystkie trafiły do zakładów przemysłowych o zwiększonym ryzyku pożaru przy użyciu parowozów do tych samych prac. Dalszy los tych lokomotyw i informacje, czy jakieś przetrwały w służbie także w powojennych latach, pozostają na chwilę obecną zagadką.
 
Łącznie powstało 9 lokomotyw typu 3DL. W 1936r. powstały dwa pierwsze egzemplarze, pozostałe natomiast w roku 1938. Wszystkie trafiły do zakładów przemysłowych o zwiększonym ryzyku pożaru przy użyciu parowozów do tych samych prac. Dalszy los tych lokomotyw i informacje, czy jakieś przetrwały w służbie także w powojennych latach, pozostają na chwilę obecną zagadką.
  
−
'''Żródła'''
+
'''Źródła'''
  
 
* [http://www.locomotives.com.pl/Diesels/3DL.htm]
 
* [http://www.locomotives.com.pl/Diesels/3DL.htm]

Aktualna wersja na dzień 18:57, 14 sty 2026

3DL
{{{opis_zdjęcia}}}
Oznaczenie przewoźnika 3DL
Producent Fablok
Lata budowy 1936-1938
Układ osi B
Rozstaw szyn 1435 mm
Masa służbowa 25 t
Nacisk osi na szyny 12.5 t
Rozstaw osi skrajnych 2500 mm
Średnica kół 850 mm
Długość ze zderzakami 6920 mm
Szerokość 3000 mm
Wysokość 3100 mm
Prędkość konstrukcyjna 21.1 km/h


Typ silnika spalinowego Deutz A4M 220
Moc znamionowa 100 KM
Rodzaj przekładni mechaniczna
System hamulca Mechaniczny; powietrzny niesamoczynny
Sterowanie wielokrotne brak
System ogrzewania brak
Inne parametry pojazdu pozostają nieznane.


3DL - polska lokomotywa manewrowa małej mocy, wyprodukowana przez zakłady Fablok w Chrzanowie. Jej konstrukcja powstała w oparciu o zakupioną w 1936r. od niemieckiej firmy Deutz licencji na wytwarzanie przekładni mechanicznych z mechanizmem rewersu, skrzynią biegów i napędem przenoszonym na ślepy wał oraz zakupionych 4 lata wcześniej innych dokumentacji. Założeniem konstruktorów było stworzenie lokomotywy do prac manewrowych, o mocy silnika 100 KM, zdolnej pokonywać łuki o promieniu 50 m bez oporów przy wpisywaniu się w nie.

Zakłady Fablok wykonały ostoję (z blachy o grubości 45 mm) i czołownice oraz zawieszenie i odsprężynowanie zestawów kołowych wraz z tymi zestawami, natomiast silnik i przekładnię oraz inne urządzenia sterujące zakupiono od firmy Deutz. Silnik spalinowy typu A4M 220, napędzający lokomotywę, osiągał moc 100 KM przy 1000 obr/min. i był zasilany olejem napędowym. Jego rozruch następował przy użyciu sprężonego powietrza dostarczanego przez dwucylindrową sprężarkę, która obsługiwała również gwizdawkę oraz piasecznice i hamulec niesamoczynny. Moc silnika dało się opcjonalnie zwiększyć o 10 KM przy zwiększeniu dawki paliwa sterowanej przez pompę wtryskową produkcji Bosch. Oświetlenie zewnętrzne lokomotywy składało się z czterech lamp zasilanych z instalacji o napięciu 12V przez prądnicę pomocniczą z wykorzystaniem akumulatora o pojemności 105 Ah. Przeniesienie napędu na zestawy kołowe odbywało się przez ślepy wał i układ połączonych z nim wiązarów.

Łącznie powstało 9 lokomotyw typu 3DL. W 1936r. powstały dwa pierwsze egzemplarze, pozostałe natomiast w roku 1938. Wszystkie trafiły do zakładów przemysłowych o zwiększonym ryzyku pożaru przy użyciu parowozów do tych samych prac. Dalszy los tych lokomotyw i informacje, czy jakieś przetrwały w służbie także w powojennych latach, pozostają na chwilę obecną zagadką.

Źródła

  • [1]
  • "Lokomotywy spalinowe produkcji polskiej", wyd. WKiŁ, autor: Bogdan Pokropiński
Źródło: „https://enkol.pl/index.php?title=Fablok_3DL&oldid=103006”